Castione-pad | Eindhovensedijk

Einde van de vluchtroute van Martinus waar hij besluit naar Oirschot terug te keren alsof hij zijn geweven stoffen in Eindhoven heeft verkocht om zo een alibi voor de moord te hebben.

Daarna werd het lijk van Giovanni gevonden en later werd Martinus beschuldigd van de moord op Giovanni. 

De berechting van Martinus
Martinus had al een strafblad voordat hij in 1838 werd gearresteerd voor de roofmoord op Giovanni Castione. Na langdurige rechtszaken in 's-Hertogenbosch en later in Arnhem, waarbij tientallen getuigen werden gehoord, werd hij ondanks zijn ontkenningen schuldig bevonden aan moord met voorbedachten rade en diefstal. Verschillende beroepen bij Hoge Raad der Nederlanden en gratieverzoeken aan Willem III mochten niet baten. Kort voor zijn executie bekende Martinus in een afscheidsbrief tegenover zijn familie alsnog schuld. Op 26 november 1839 werd hij in Arnhem door ophanging geëxecuteerd, als een van de laatsten in Nederland die in vredestijd de doodstraf door de strop onderging.

Giovanni Castione blijft voortleven in Oirschot 
De moordzaak liet diepe sporen na in Oirschot. De familienaam Zoeren verdween daar uiteindelijk doordat nabestaanden hun naam veranderden.

Giovanni Castione bleef in herinnering voortleven. In 1838 plaatste het buurtschap Hedel op de Rusthoek, midden in natuurgebied De Mortelen, een eenvoudig eikenhouten kruis ter nagedachtenis aan de roofmoord en als waarschuwing tegen drankzucht en hebzucht. Het kruis groeide uit tot een plek van bezinning waar voorbijgangers baden en rustten.

Ruim een eeuw na de moord op Giovanni Castione werd op de plaats van de roofmoord een nieuw kruis met inscriptie geplaatst. Door de jaren heen werd het kruis meerdere keren gerestaureerd of vervangen door onder meer Vogelvereniging De Woudgalm, nadat houtrot en vandalisme het hadden beschadigd. Het groeide uit tot een markant herinneringspunt in het natuurgebied, mede dankzij de inzet van Leon Vingerhoeds, die al van jongs af aan gefascineerd was door het kruis en de geschiedenis erachter. In 2016 werd het opnieuw gerestaureerd met hulp van vrijwilligers uit Oirschot.

Leon ging vervolgens op zoek naar de oorsprong van Giovanni en ontdekte dat diens geboorteplaats niet “Promo Cello”, maar Premosello was. Samen met heemkundigen wist hij familieleden van Giovanni op te sporen en bezocht hij het dorp, waar nog altijd documenten over Giovanni’s overlijden bewaard bleken. De contacten leidden tot nieuwe herdenkingen, een plaquette in Italië en een bezoek van nabestaanden aan Oirschot in 2018.

Daaruit ontstond ook het Castione-pad: een wandelroute van ongeveer 17 kilometer die het pad volgt dat Giovanni en zijn moordenaar in 1838 aflegden en die de herinnering aan de gebeurtenissen levend houdt.